2025’in kritik iklim görüşmeleri yaklaşırken COP30 Başkanı André Corrêa do Lago, küresel iklim müzakerelerine damga vuracak sert bir uyarıda bulundu. Do Lago, zengin ülkelerin iklim krizine karşı mücadelede motivasyonlarını kaybettiklerini ve bu durumun küresel çabalarda ciddi bir boşluk yarattığını söyledi.
Do Lago, özellikle gelişmiş ekonomilerin emisyon azaltım hedefleri konusunda yavaşladığını belirterek, “Küresel Kuzey’in heves kaybı açıkça görülüyor; buna karşılık Küresel Güney daha hızlı ilerliyor” ifadelerini kullandı. Bu açıklama, zengin ülkelerin uzun süredir iklim finansmanı ve emisyon azaltımı konularında verdiği sözleri yerine getirmediği yönündeki eleştirileri yeniden gündeme taşıdı.
Çin Temiz Enerji Üretiminde Küresel Liderlik Rolünü Güçlendiriyor
Do Lago’nun değerlendirmelerinde dikkat çeken bir diğer başlık ise Çin’in artan etkisi oldu. COP30 Başkanı, Çin’in sadece kendi enerji dönüşümünü hızlandırmakla kalmadığını, aynı zamanda tüm dünya için düşük maliyetli temiz enerji ekipmanları üreterek dönüşümün hızlanmasına katkı sağladığını vurguladı. Güneş paneli ve batarya teknolojilerinde yaşanan fiyat düşüşlerinin küresel ölçekte olumlu etkiler yarattığı ifade edildi.
Emisyon Verileri Alarm Veriyor: 1,5°C Hedefi Tehlikede
Konferans öncesi yayımlanan veriler, birçok büyük ekonomide metan ve karbon emisyonlarının artış trendinde olduğunu gösteriyor. Uzmanlara göre mevcut ulusal katkı beyanları (NDC), küresel ısınmayı Paris Anlaşması’nın kritik sınırı olan 1,5°C yerine, yaklaşık 2,5°C seviyesine taşıyor. Bu durum, iklim krizinin etkilerini daha yıkıcı hale getirecek bir senaryoya işaret ediyor.
Yoksul Ülkeler Daha Fazla Destek Bekliyor
COP30’da en çok gündeme gelecek konulardan biri de yoksul ülkelerin talepleri olacak. İklim değişikliğinin etkilerinden orantısız biçimde etkilenen bu ülkeler, uyum çalışmaları, afet yönetimi ve temiz enerji dönüşümü için daha güçlü finansman ve teknoloji desteği bekliyor.
Kritik Bir Dönemeçte Küresel Sorumluluk Çağrısı
Do Lago’nun uyarısı, iklim müzakerelerinin sadece teknik değil, aynı zamanda siyasi bir irade testi olduğunu hatırlatıyor. Gelişmiş ülkelerin iklim eylemine yönelik isteksizliği sürerse, COP30’un tarihi bir başarısızlık olarak kayıtlara geçebileceği ifade ediliyor. Buna karşılık Küresel Güney’in artan çabaları, küresel iklim mücadelesinin yönünü değiştirebilecek bir dinamizm sunuyor.
